Onderwerpen die al eens aan de orde zijn geweest:
Op woensdagavond 14 maart 2012 is de titel van de lezing: "Stenen spreken".
‘De ontwikkeling van grafmonumenten door de eeuwen heen’
Veel mensen komen niet graag op een begraafplaats. Het is voor hen een plaats van verdriet en herinnering. Toch is de voorbije dertig jaar het taboe op de dood steeds meer doorbroken.
Er zijn personen die regelmatig de dodenakker gebruiken als wandelpark. Ze gaan voor al het moois dat de natuur ons geeft. Ze luisteren naar de vogels, bewonderen de grote variëteit aan bomen en genieten van de rust.
Een andere groep mensen bezoekt begraafplaatsen om naar de cultuur te kijken. Er staan vaak echte monumenten en een flink aantal is zelfs uitgeroepen tot rijksmonument.
De lezing van 14 maart neemt u mee door de geschiedenis van het grafmonument. Hoe zijn de zerk en de stèle ontstaan? Herkennen we in het monument verschillende bouwstijlen? En welke vormen kunnen we op de begraafplaats tegen komen? Kent u de obelisk, de cippus en het baldakijngraf?
De lezing wordt geïllustreerd met ruim 100 foto’s. Na deze avond zult u op een begraafplaats heel veel herkennen en worden uw wandelingen veel boeiender.
De lezing wordt gegeven door Ad de la Mar. Hij is docent funeraire cultuur en verzorgt wandelingen op Moscowa Arnhem.
“Dierbaarder dan je kinderen zijn de kinderen van je kinderen" is een Egyptisch spreekwoord. Ook Nederlandse grootouders zullen bevestigen dat de band met hun kleinkinderen heel speciaal is. Wanneer dat kleinkind overlijdt ervaart de opa of oma een dubbel verdriet: zelf het grote gemis ervaren en machteloos naast je kind moeten toezien hoe deze lijdt. Voor deze grootouderrouw is tot op heden in onze samenleving veel te weinig aandacht en erkenning vindt rouwdeskundige Maria de Greef.
Het is ook de mening van de grootouders die zij interviewde voor het boek Het regent in mijn Toekomst.
Mensen die beroepshalve in contact zijn met ouderen, rouwbegeleiders en maatschappelijk werkers zullen erkennen dat grootouders die het overkwam worstelen met dit verborgen verdriet. Niet eerder werd er op deze wijze geschreven over deze specifieke rouw. Door de informatie en ervaringen uit het boek zullen zij beter in staat zijn zich in de grootouders te verplaatsen.
Daarnaast biedt het voor iedere opa of oma die het overkwam herkenning en erkenning. Tijdens de lezing vertelt Maria hoe het boek tot stand kwam en over de bijzondere ontmoetingen met de grootouders.
